ca de en es fr it nl no pl pt ru ro fi sv tr vo


 

Andrzej Pilipiuk
Andrzej Pilipiuk-Polcon2006.jpg
na konwencie Polcon 2006
Imiona i nazwisko Andrzej Pilipiuk
Data i miejsce urodzenia 20 marca 1974, Warszawa
Narodowość polska
Dziedzina sztuki literatura
Styl fantastyka
Ważne dzieła Cykl o Jakubie Wędrowyczu,
Trylogia o Kuzynkach Kruszewskich,
Norweski dziennik,
Operacja Dzień Wskrzeszenia,
Oko Jelenia

Andrzej Pilipiuk (6 marca 2008)
Katarzyna Motyka (z prawej), przyszła żona Pilipiuka, odbiera w jego imieniu Nagrodę im. Janusza A. Zajdla (2003)

Andrzej Pilipiuk (ur. 20 marca 1974 w Warszawie) – polski pisarz i publicysta, laureat nagrody literackiej im. Janusza A. Zajdla za rok 2002. Z wykształcenia archeolog.

Spis treści

edytuj Twórczość

Pilipiuk najbardziej znany jest z, wykazującego w pewnym stopniu cechy gawędypotrzebne źródło, cyklu opowiadań o przygodach Jakuba Wędrowycza – zamieszkującego w Starym Majdanie koło Wojsławic plugawego degenerata, bimbrownika i egzorcysty.

Debiutował opowiadaniem Hiena ("Fenix" 2/1996), w którym po raz pierwszy pojawiła się postać Jakuba. Od tego czasu Pilipiuk napisał kilkadziesiąt innych opowiadań z tego cyklu, wydanych w sześciu zbiorach (Kroniki Jakuba Wędrowycza (2001), Czarownik Iwanow (2002), Weźmisz czarno kure (2002), Zagadka Kuby Rozpruwacza (2004), Wieszać każdy może (2006) i Homo Bimbrownikus (2008). Sam nazywa siebie "największym piewcą polskiej wsi od czasów Reymonta"[1].

Innymi utworami Pilipiuka jest cykl o kuzynkach Kruszewskich oraz Michale Sędziwoju, alchemiku który zgodnie z legendami zapewnić miał sobie nieśmiertelność dzięki odkryciu tajemnicy kamienia filozoficznego, gdzie Pilipiuk połączył elementy fabularne oparte na wiedzy historycznej z najnowszymi osiągnięciami naukowymi i technologicznymi, oraz cykl Norweski dziennik, opowiadający o przygodach Tomasza Paczenki, cierpiącego na amnezję młodego uciekiniera z Polski Ludowej, który usiłuje odnaleźć prawdę o sobie i otaczającej go rzeczywistości. Cykl ten jest najstarszym w dorobku autora, prace nad nim rozpoczął Pilipiuk będąc jeszcze nastolatkiem.

W utworach Pilipiuka często pojawiają się gościnnie postaci z innych jego cykli. Tytułowe bohaterki serii Kuzynki pierwszy raz pojawiły się w jednym z napisanych przez niego tomów Pana Samochodzika. Zarówno w cyklu Kuzynki jak i Pan Samochodzik pojawia się również przelotnie Jakub Wędrowycz .

edytuj Prywatnie

Pilipiuk, jak sam twierdzi, ma pochodzenie mieszane, a wśród przodków byli także Kozacy [2]. Z wykształcenia jest archeologiem, studiował w Instytucie Archeologii Uniwersytetu Warszawskiego. 4 października 2003 ożenił się z Katarzyną Motyką. W maju 2004 urodziła się ich córka, Łucja. W wolnych chwilach zajmuje się numizmatyką i zbieraniem meteorytów, a także stolarstwem i malarstwem. Ceni sobie twórczość pisarzy Nodara Dumbadze, Aleksandra Grina-Griniewskiego i Ferdynanda Ossendowskiego oraz muzykę litewskiego kompozytora Mikalojusa Konstantinasa Čiurlionisa. Pilipiuk jest również honorowym członkiem Galicyjskiej Gildii Fanów Fantastyki.

edytuj Poglądy

Pilipiuk znany jest z liberalno-konserwatywnych i monarchistycznych poglądów. Wielokrotnie wyrażał negatywną ocenę rozmaitych zjawisk współczesnego życia politycznego i gospodarczego. Krytykował przesiąknięty socjalistycznymi zaszłościami ustrój społeczny i gospodarczy, zbaczający według niego w stronę etatyzmu, mierność polskich elit politycznych oraz intelektualnych, niski poziom współczesnej literatury, przede wszystkim zaś, powołując się na własne traumatyczne doświadczenia z okresu szkolnego, poddał krytyce polski system edukacji jako w istocie, jego zdaniem, hamujący optymalny rozwój wolnej jednostki.

edytuj Wybory parlamentarne w 2005

W wyborach parlamentarnych 2005 kandydował do Sejmu z listy PJKM, z okręgu gliwickiego, jednak partia ta nie przekroczyła 5% progu wyborczego.

edytuj Wybory do Parlamentu Europejskiego w 2009

Bez powodzenia startował w wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2009 roku. Startował z listy UPR w okręgu warszawskim 1; uzyskał 1799 głosów i nie objął mandatu [3].

edytuj Nagrody

Dziewięciokrotnie nominowany do nagrody im. Janusza A. Zajdla, uhonorowany nią w 2002 roku za opowiadanie Kuzynki, które w 2003 roku rozwinął w powieść. Dwukrotnie zajął trzecie miejsce w głosowaniu na nagrodę Nautilus. Ponadto uhonorowany Pucharem Bachusa i Srebrną Muszlą. W 1998 roku nominowany do Śląkfy, nagrody Śląskiego Klubu Fantastyki w kategorii "Pisarz roku".

edytuj Bibliografia

edytuj Cykl o Jakubie Wędrowyczu

edytuj Cykl Kuzynki

edytuj Cykl Pan Samochodzik

Andrzej Pilipiuk napisał też, pod pseudonimem Tomasz Olszakowski kilkanaście tomów kontynuacji przygód Pana Samochodzika:

  • Pan Samochodzik i... Arka Noego, Oficyna Wydawnicza "Warmia"
  • Pan Samochodzik i... rubinowa tiara
  • Pan Samochodzik i... tajemnice warszawskich fortów
  • Pan Samochodzik i... zaginiony pociąg
  • Pan Samochodzik i... sekret alchemika Sędziwoja (pierwsze pojawienie się bohaterek cyklu Kuzynki)
  • Pan Samochodzik i... zaginione poselstwo
  • Pan Samochodzik i... łup barona Ungerna
  • Pan Samochodzik i... zagubione miasto
  • Pan Samochodzik i... wynalazek inżyniera Rychnowskiego
  • Pan Samochodzik i... potomek szwedzkiego admirała
  • Pan Samochodzik i... ikona z Warszawy
  • Pan Samochodzik i... Czarny Książę
  • Pan Samochodzik i... więzień Jasnej Góry
  • Pan Samochodzik i... brązowy notes
  • Pan Samochodzik i... Adam z Wągrowca
  • Pan Samochodzik i... diable wiano
  • Pan Samochodzik i... mumia egipska
  • Pan Samochodzik i... Relikwiarz świętego Olafa
  • Pan Samochodzik i... Zamek w Chęcinach

edytuj Cykl Norweski dziennik

  • Tom 1: Ucieczka, Fabryka Słów 2005
  • Tom 2: Obce ścieżki, Fabryka Słów 2006
  • Tom 3: Północne wiatry, Fabryka Słów 2007

edytuj Cykl Oko Jelenia

Information icon.svg Osobny artykuł: Oko Jelenia.
  • Droga do Nidaros
  • Srebrna Łania z Visby
  • Drewniana Twierdza
  • Pan Wilków

edytuj Inne

edytuj W przygotowaniu

  • Oko Jelenia, t. 5. Triumf lisa Reinicke, Fabryka Słów, I kwartał 2010[4].
  • Oko Jelenia, t. 6. Miasto spopielone, Fabryka Słów, 2010[5].
  • Oko Jelenia, t. 7. Sfera Armiliarna, Fabryka Słów, 2010.

Przypisy

edytuj Linki zewnętrzne

Wikicytaty
Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
z Andrzeja Pilipiuka
Commons-logo.svg
Wikinews
Zobacz wiadomość w serwisie Wikinews na temat Andrzej Pilipiuk w warszawskim EMPiK-u (6.03.2008)
All Right Reserved © 2007, Designed by Stylish Blog.